Objawy zachorowania na szkarlatynę

Szkarlatyna – od momentu zainfekowania – rozwija się zwykle od 2 do 5 dni. Taki okres inkubacji choroby jest charakterystyczny dla zakażeń paciorkowcami grupy A i powinien być uznawany za pierwszy z objawów płonicy.

Kolejną, charakterystyczną cechą jest ostry początek choroby, która rozpoczyna się bardzo wysoką gorączką (sięgającą nawet do 40 stopni Celsjusza). Pacjent skarży się dodatkowo na złe samopoczucie i ogólne rozbicie. Na tym etapie mogą także wystąpić bóle brzucha, nudności czy (zwłaszcza u dzieci) wymioty.
Także na początku płonica objawia się zmianami w gardle. Powiększone migdałki są bardzo czerwone i zwykle pokryte charakterystycznym nalotem. Objaw ten jest często mylony z anginą ropną.

szkarlatyna_informacje_podstawowe

Problemy we właściwym zdiagnozowaniu płonicy stwarzają także kolejne objawy – wyraźne, często bolesne powiększenie węzłów chłonnych (zwykle szyjnych), które charakteryzują się wysoką tkliwością. Następnie pojawia się drobnoplamista, najbardziej charakterystyczna dla płonicy, szkarłatna wysypka – intensywnie czerwona i przypominająca ślady po nakłuciach lub podrażnienie kojarzące się z zadrapaniem skóry drucianą szczotką. Wysypka pojawia się zwykle na tułowiu, głównie na pośladkach, w pachwinach i brzuchu, a więc w miejscach zwiększonej ciepłoty skóry oraz w fizjologicznych zgięciach ciała. Także skóra na policzkach staje się zaczerwieniona – blada pozostaje jedynie trójkątna przestrzeń Fiłatowa (jej wierzchołkami są nos oraz kąciki ust).

Szkarłatna wysypka może występować z różnorodnym nasileniem, przyjmując postać bardzo delikatną, przez umiarkowanie widoczną, aż po bardzo intensywną, wybroczynową. Wysypka zanika samoistnie, zwykle po tygodniu od wystąpienia. 

Kolejną cechą charakterystyczną dla płonicy jest retrospektywny objaw szkarłatny – łuszczenie się skóry, zwykle na dłoniach i stopach. Kolejnym, skórnym objawem może być także wystąpienie czerwonych, ułożonych liniowo wybroczyn, wynikających ze zwiększonej łamliwości naczyń krwionośnych. Taka charakterystyczna Pastia (nazwa objawu to nazwisko rumuńskiego lekarza, Constantina Pastii) zlokalizowana jest wzdłuż przebiegu fałdów skórnych oraz wzdłuż zgięć stawowych.
 
Także charakterystyczny jest wygląd języka, który u chorego pacjenta jest początkowo w całości obłożony w centralnej części. Po około trzech dniach obłożenie samoistnie ustępuje, a język staje się czerwony i obrzęknięty, z wyraźnie zaznaczonymi brodawkami smakowymi (stąd język taki określa się jako „język malinowy”).

© 2013 e-Szkarlatyna.pl Wszelkie prawa zastrzeżone.

| Polityka prywatności | Kontakt |